Çiftlikte çitin iki yönü
Hayvan çiftliğinde çit, bir yandan hayvanların dağılmasını ve yola çıkmasını önler, diğer yandan köpek, çakal gibi yırtıcıların içeri girmesini zorlaştırır. Hangi çitin uygun olduğu; hayvanın türüne, büyüklüğüne ve çite ne kadar yüklendiğine bağlıdır.
Küçükbaş hayvanlar için
Koyun ve keçiler için tel örgü en yaygın çözümdür. Keçiler tırmanmaya ve çiti zorlamaya yatkın olduğu için örgünün iyi gerdirilmesi ve direklerin sağlam olması önemlidir. Kuzu ve oğlakların alttan geçmemesi için örgünün zemine yakın bitirilmesi gerekir.
Büyükbaş hayvanlar için
Sığır ve atlar çite ağırlıklarıyla yaslanabilir. Bu alanlarda daha kalın telli örgü, sık direk ve güçlü köşe direkleri kullanılır. Hayvanların yoğun temas ettiği ahır önü, sağım alanı ve toplama bölümleri gibi noktalarda panel çit daha dayanıklı bir çözümdür.
Kümes ve kanatlı hayvanlar için
Tavuk, hindi ve diğer kanatlılar için göz aralığı küçük tel örgü kullanılır; böylece hem hayvanlar dışarı çıkamaz hem de küçük yırtıcılar içeri giremez. Kazıyarak girmeye çalışan hayvanlara karşı örgünün alt kısmı zemine gömülerek uygulanabilir.
Hayvan güvenliği
Çiftlik çitinde hayvanların yaralanmaması en az dayanım kadar önemlidir:
- Hayvanların erişebileceği hiçbir yerde jiletli tel kullanılmamalı
- Tel uçları ve bağlantılar dışarı taşmayacak şekilde kıvrılmalı
- Örgü gergin olmalı; sarkan tel hayvanın takılmasına yol açar
- Galvaniz veya PVC kaplama, dışkı ve nemin yol açtığı paslanmayı yavaşlatır
- Kapılar, hayvanların itmesiyle açılmayacak kilit düzeniyle seçilmeli
